In Ballroom Dancer probeert voormalig kampioen Slavik Kriklivyi nog een keer de top te halen.

Natuurlijk, het is topsport: ballroom- of, zoals het vroeger heette, stijldansen. Net als klassiek ballet trouwens of streetdance. Maar anders dan sport of klassiek ballet, hoe mooi ook om te zien, verdient alleen ballroomdansen het predicaat lekker. Hou ervan of niet, maar die losse heupen, gespierde, nooit dunne lijven, de glitterjurkjes en gulle make-up: lekker. Sinds een aantal jaren is het weer populair. Speelfilms zoals Shall we Dance (2004), waarin een uitgebluste Richard Gere zijn schwung hervindt door danslessen van Jennifer Lopez, hielpen een handje. Maar vooral tv-programma’s deden de dansscholen weer volstromen. Zoals Dancing with the stars, dat vier jaar lang te zien was vanaf 2005. Bekende Nederlanders werden daarin gekoppeld aan professionele dansers, en je zag ze zwoegen – de bn’ers, vooral. Het was aanstekelijk. In het kielzog daarvan werd dans in bredere zin ook populair op tv, en een stroom  talentenjachten volgde: Dancing Queen, Move like Michael Jackson, So you think you can dance en The Ultimate Dance Battle. Kandidaten krijgen het niet cadeau. Behalve over een goed lijf en talent dient een danser te beschikken over het doorzettingsvermogen en de discipline van een commando.

De Deense documentaire Ballroom Dancer (2011) laat de moeilijke weg terug zien van voormalig wereldkampioen Latijns-Amerikaans Slavik Kriklivyi. Als de Rocky van de dans wil hij, aangemoedigd door zijn omgeving, nog een keer proberen de top te halen. Staaltjes van zijn kunnen zijn te zien in internetvideo’s. Trots als een torreador en lenig als een kat toont Slavik daarin de beheersing van zijn metier; één fragment is trouwens afkomstig uit bovengenoemde film Shall we Dance, waarin Slavik een rolletje had als danspartner van Lopez.

Maar dat is jaren terug. Slavik kampt nu met blessures, en met zijn nieuwe geliefde en danspartner Anna Melnikova botert het ook niet altijd. Als film heeft Ballroom Dancer alles: de spanning en glamour van de dansvloer, ambitie en opoffering, tegenslagen en hoogtepunten. Gouden greep is het van de makers, de Denen Andreas Koefoed en Christian Bonke, om de relatie tussen Slavik en Anna onderdeel te maken van het verhaal: de liefdesperikelen voegen extra spanning toe. Het verhaal wordt niet verteld door middel van interviews of met een voice-over. Bonke en Koefoed laten de beelden zelf vertellen. Zie zijn afgemeten passen, haar venijnige gedraai: lichaamstaal spreekt hier boekdelen.